Patronage

Patronage

Quae cum ita sint, effectum est nihil esse malum, quod turpe non sit. Idemne, quod iucunde? Addidisti ad extremum etiam indoctum fuisse. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Hosne igitur laudas et hanc eorum, inquam, sententiam sequi nos censes oportere? Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Sit ista in Graecorum levitate perversitas, qui maledictis insectantur eos, a quibus de veritate dissentiunt. Non enim hilaritate nec lascivia nec risu aut ioco, comite levitatis, saepe etiam tristes firmitate et constantia sunt beati. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Inscite autem medicinae et gubernationis ultimum cum ultimo sapientiae comparatur. Hic Speusippus, hic Xenocrates, hic eius auditor Polemo, cuius illa ipsa sessio fuit, quam videmus. Tu autem negas fortem esse quemquam posse, qui dolorem malum putet.

Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Et ille ridens: Age, age, inquit,-satis enim scite me nostri sermonis principium esse voluisti-exponamus adolescenti,. Ita fit ut, quanta differentia est in principiis naturalibus, tanta sit in finibus bonorum malorumque dissimilitudo. Sin est etiam corpus, ista explanatio naturae nempe hoc effecerit, ut ea, quae ante explanationem tenebamus, relinquamus. Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum? Alterum autem genus est magnarum verarumque virtutum, quas appellamus voluntarias, ut prudentiam, temperantiam, fortitudinem, iustitiam et reliquas eiusdem generis.

Quodsi, ne quo incommodo afficiare, non relinques amicum, tamen, ne sine fructu alligatus sis, ut moriatur optabis. Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Fadio Gallo, cuius in testamento scriptum esset se ab eo rogatum ut omnis hereditas ad filiam perveniret. Si id dicis, vicimus. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse; Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Sed haec nihil sane ad rem; Atque ita re simpliciter primo collocata reliqua subtilius persequentes corporis bona facilem quandam rationem habere censebant; Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Ita, quem ad modum in senatu semper est aliquis, qui interpretem postulet, sic, isti nobis cum interprete audiendi sunt.